Ece BusecAnlı

En Tuhaf Olanı
En tuhaf olanı herhalde onu yıllardır tanıyormuşum gibi davranması, oysa ona hiçbir zaman onu bir perde gibi gördüğümü; tüm tanışıklığımızın perdeciden elinde perdelerle gelen babamın onu bana: “Perdeler geldi,” diye tanıştırmasından ibaret olduğunu söyleyemiyorum, ona her bakışımda anlamlı anlamlı iki yana sallanıyor, pencere açıksa sokağın tüm neşesini -sesini diyemiyorum çünkü aklı sıra hep neşeli sessizlikleri buluyor- yakalayıp uyanayım diye üzerime atıyor. Ona kalırsa; kuş sesi, çocuk sesi, bisiklet sesi, armut sesi, konserve kutusu sesi, umut sesi, hüzün sesi, duvar sesi duysam hemen uyanacakmışım ve perdeleri açacakmışım. Yatağıma sırt üstü uzanmış halde bir süre ona bakıyor, duvarlara çizdiklerine göz atıyor, onu sadece bir perde olarak görmek istediğimi belli etsem, ışık giren yanlardaki aralıkları kapatmaya kalksam da bir yolunu bulup tekrar kendine çekiliyor ve: “perdeyim” dercesine bilinç perdesini çekiyor. İşte o perdenin kendine çekildiği ama güneş ışığını iyice sızdırdığı sabah vakitleri gözlerim kamaşıyor dış dünyanın neşeli karanlığından. Uyanmak istemesem de ne fayda, on dakika geçmeden yataktan kalkıp yüzümü yıkamaya gitmiş oluyorum.
Sayfa 11·Kitabı okudu
Edebiyat-Düşünce
Evde Gezinen Perdeler
Perdelerin evde gezdiği meselesine gelirsek, tamam, henüz bunu görmedim ama bunu yaptığına dair çok sağlam şüphelerim var, onu açmadığım için bana kızgın; bunun farkındayım, anlatınca siz de hak vereceksiniz zaten. Hem perdeleri evde gezinen çok kimse varmış, onlara göre bu anlatacaklarım pek bir şey ifade etmeyecektir, o da ayrı konu.
Sayfa 11·Kitabı okudu
Edebiyat-Düşünce
O ilk an...
“Ah, o ilk an! İnsan bir başkasına kalbini açtığı o ilk anı hiç unutur mu?”
Babalar Oteli
Baba deyince akla güç gelir, ev gelir, güvence gelir; peki “evsiz babalar” deyince akla ne gelmeli?
Edebiyat-Düşünce

Ece BusecAnlı

, bir kitap okudu
10/10
·220 syf.·
Beğendi
·
2026 2. kitabı
Murat M. Filoğlu
10/10 · 2 okunma