Yalnız evlere dikkat ettiniz mi, o evlerin içindeki televizyon hiç kapanmaz. Bir ses olsun ister insan etrafında. Yalnız olmadığını kanıtlamak ister gibi. Ama en büyük kabulleniş, hiç susmayan ve ne oynadığını bile çoğu kez bilmediğiniz o televizyondur.
Çocukken insan olduğu kişiyi seçemez ama kim olmak istediğiyle ilgili hayaller kurup durur. Çocukluk hayallerinin sınırı yoktur. Durman gereken bir yer yoktur. İnsanlar ve yapabilecekleri gerçeği yoktur. Büyüdüğünüzde öyle olmaz, neleri hayal edemeyeceğinizi artık biliyor olursunuz. Ve insanlar konuşmaya başlar. Nasıl göründüğünüzle ilgili... Neler yapmanız gerektiğiyle ilgili. Ne olacağınızla, kim olacağınızla ilgili...
Ve en kötüsü neyi yapamayacağınızla ilgili.