"Bir yalanı saklamanın en iyi yolu onu ortaya sermektir."
"... teselli ya da tavsiye niyetine söylediği her şey yarama tuz basıyor."
Çağdaş bir aile olmadan çağdaş bir ülke olunamaz.
Ben şu an için bir anne değilim ama geleceğin anne adayı olarak bu kitabı okumak istedim. Çok akıcı bir şekilde ilerledi ve okurken bir sürü şey öğrendim.
Doğan Cüceloğlu 'nun dili çok samimi bazı yerleri okurken gözlerim doldu, bazı yerlerde ise sesli kahkaha attım.
Kitap 5 ana başlıktan oluşuyor. Bunlar:
1- Kucağımda Tuttuğum Bu Çocuk Özünde Nasıl Biri?
2- Niyetim Ne? Çocuğumdan Beklentilerimin Farkında Mıyım?
3- Anne-Baba Olarak Ben Kimim?
4- Anne-Baba Olarak Neleri Bilmeli, Nelerin Farkında Olmalıyım?
5- Aile Toplantıları ve Ailede Yaşayan Değerler
Tüm bu başlıklar her bölümde irdeleniyor, bilgiler veriliyor. Gerçek hayattan örnekler ve mektuplar içeriyor içerisinde. Benim en çok ilgimi çeken konular; aile toplantıları ve aile içerisinde sohbet etmenin önemi ile ilgili
kısımlar oldu.
Aile içinde sohbet etme ile ilgili hoşuma giden alıntılar:
"Sohbetin sonunda öğretme veya öğrenme olabilir, ama esas amaç paylaşımdır."
"Hiçbir kitabın veya seminerin size düşündürmeyeceği şeyleri çocuğunuzla yaptığınız sohbetler sırasında farkına varabilirsiniz."
Kitabı genel olarak çok beğendim ama yazara katılmadığım bazı yerler de oldu. Örneğin şu alıntı: "Çocuğunuz katılmasıyla birlikte evlilik ilişkisi aile ilişkisine evrilir." Ben 2 insanın bir çocukları yoksa bile aile oldukları görüşündeyim.
Kitabın devamında geçen bir başka alıntı:
"Böyle bir dönemde bir başka kadın, özünü keşfedememiş bu erkeğe, 'Sen ne yakışıklı, ne heyecan verici, ne çekici erkeksin!' diye yaklaşırsa, 'baba olmasına fırsat verilmemiş, kendisini ailede dışlanmış hisseden' adama bu davet anlamlı ve heyecanlı gelebilir. Gittikçe aileden kopar."
Burda yazar doğumdan sonra aşırı korumacı bir psikolojiye giren annelerin, babayı ister istemez dışlayabileceği bir durumda aldatmanın olabileceğinden bahsediyor. Bu
Doğan Cüceloğlu 'nun dili çok samimi bazı yerleri okurken gözlerim doldu, bazı yerlerde ise sesli kahkaha attım.
Kitap 5 ana başlıktan oluşuyor. Bunlar:
1- Kucağımda Tuttuğum Bu Çocuk Özünde Nasıl Biri?
2- Niyetim Ne? Çocuğumdan Beklentilerimin Farkında Mıyım?
3- Anne-Baba Olarak Ben Kimim?
4- Anne-Baba Olarak Neleri Bilmeli, Nelerin Farkında Olmalıyım?
5- Aile Toplantıları ve Ailede Yaşayan Değerler
Tüm bu başlıklar her bölümde irdeleniyor, bilgiler veriliyor. Gerçek hayattan örnekler ve mektuplar içeriyor içerisinde. Benim en çok ilgimi çeken konular; aile toplantıları ve aile içerisinde sohbet etmenin önemi ile ilgili
kısımlar oldu.
Aile içinde sohbet etme ile ilgili hoşuma giden alıntılar:
"Sohbetin sonunda öğretme veya öğrenme olabilir, ama esas amaç paylaşımdır."
"Hiçbir kitabın veya seminerin size düşündürmeyeceği şeyleri çocuğunuzla yaptığınız sohbetler sırasında farkına varabilirsiniz."
Kitabı genel olarak çok beğendim ama yazara katılmadığım bazı yerler de oldu. Örneğin şu alıntı: "Çocuğunuz katılmasıyla birlikte evlilik ilişkisi aile ilişkisine evrilir." Ben 2 insanın bir çocukları yoksa bile aile oldukları görüşündeyim.
Kitabın devamında geçen bir başka alıntı:
"Böyle bir dönemde bir başka kadın, özünü keşfedememiş bu erkeğe, 'Sen ne yakışıklı, ne heyecan verici, ne çekici erkeksin!' diye yaklaşırsa, 'baba olmasına fırsat verilmemiş, kendisini ailede dışlanmış hisseden' adama bu davet anlamlı ve heyecanlı gelebilir. Gittikçe aileden kopar."
Burda yazar doğumdan sonra aşırı korumacı bir psikolojiye giren annelerin, babayı ister istemez dışlayabileceği bir durumda aldatmanın olabileceğinden bahsediyor. Bu
"Bir toplum, çocuklarına duyduğu saygı kadar uygardır."
