Özgürüm: Hiçbir yaşama nedenim kalmadı artık, denediğim bütün nedenler beni bıraktı, yenilerini de tasalamıyorum. Daha genç sayılırım, yeniden başlamaya yetecek gücüm var. Ama nereden başlamalı?
Bunca boşa gitmiş ve inatla yeniden başlayıp yine boşa gitmiş bunca var olan niye? Sırtüstü düşmüş bir hayvanın güdük çabalarına ( bu çabalardan biri de bendim ) andıran bu uğraş niye? Kasvetli acı çeken kendinden sıkılan bir bolluktu bu.
Çıkmak, herhangi bir yere gitmek istiyorum. Gerçekten kendi yerimi bulacağım, içine yerleşeceğim bir yere..
Ama benim yerim diye bir şey yok; ben fazlalığım.