Bronz Genel Yorumlama |1000Kitap
Mükemmel kurgulanmış bir kitap,
Asla sıkmıyor, olaylar abartılmıyor ve güçlü bir kadın karakter görüyoruz karşımızda. Görmekle kalmıyoruz, onu keşfediyoruz, onu canlandırıyoruz.
Her sahne, üzerine düşünülmüş, planlanmış olduğu fazlasıyla belli, tam "Daha ne olabilir ki?" Dediğin an bile yeni bir şey oluyor ve bu olayların üst üste gelmesi asla sıkmıyor.
Mesela, bazı kitaplarda olaylar üst üste gelince geri de kalan olay unutulur. Böyle çok fazla kitap okumuş, duymuştum. Ama Bronz'da, yeni olay bule eski olayın bir kıvılcımı.
Kitabın tek sıkıntısı ise 2. Kadın muamelesi gören kadının ana karkater yanı Hisar olması.
Karakterlerimizden bahsedecek olursak,
Ana karakterimiz, travmatik (wattpad'in milli geçmişi.) bir geçmişi olan Hisar, kadınımız güçlü ve başı kolay kolay edilecek bir kadın değil.
Diğer ana karakterimiz, Bronz. Acaba artık Bronz'un gerçek ismini ogrenebilsek mi? 3. Kitap yayınlanacak ama hala ismini öğrenemedik... Bu durum aklıma çok sayıda teori getiriyor.
Karakterimiz, zeki, kurnaz. Diğer ana karakterimizden aşağı kalır bir yanı yok.
Güçlü kadın karakteri kendini belli etsin diye partnerini(şüpheli) geri plana atacak bir durumunda olmaması kitaba eksi kazandırmıyor.
Tam kadro ise mükemmel. Ana karakterler iki kişi değil daha fazla. Ama hepsinden ayrı ayri bahsetmek yerine genel bir yorum yaparsam hepsinin ayrı bir hikayesi var. Hepsi birbirinden güçlü.
Kitabın tek eksisi, 2. Kadın muamelesi gören başrol kadınımız. Onun dışında kitapta göze batan kötü kurgulanan bir karakter ya da olay yok. Hepsi birbirinden mühtiş.
Kitaba puan verecek olursam ise: 10/9,5 derdim
Önerdiğim bir kitap.
Rs'ye girdiren bir kitap.
Ciddi ciddi, okumakta o kadar zorlandım ki. Bu yüzden defalarca yarım bıraktım. Kitap insanı boğuyordu. Akış şekli, yeterli degildi. Kitabın konusu iyiydi ama kaleme dökülmesi pekte umduğum gibi değildi.
Kitabın ilk serisi, Varislerin Oyunu. Bu kitaba göre daha akışkandı. Tek solukta okudum diyebilirim çünkü konusu, bir yerden sonra sıkmıyordu. Ama maalesef aynı şeyi Wisteria Diyarı 2 için söyleyemeyeceğim.
(Devamı spoiler içeriyor)
Ana kahraman, sürekli ihanet uğraması, saçmaydı. Bir yerden sonra, yuh dediğin bir kitaptı. Hani tamam, Fenris'i geçtim. **** İhaneti, açıkçası baya baya saçmaydı. En başında, ciddi ciddi ana kahraman için ölmeyi bile göze aldıktan sonra, sadece onunla evlensin falan diye olduğunu düşünmüyorum. Dünyanın en saçma ihanetiydi. Daha doğrusu anlamsız.
Ama sonu ciddi anlamda beni şaşırtmıştı. Ama kitabın ismi... Sadece bir kaç yerde geçti bu isim ve en sonda. Bana kalırsa, üçüncü Kitap bu isimde olsaydı daha daha mantıklı olurdu (üçüncü kitao saige'nin ağzından yazılıyor.)
Kitap ismi olmamış, yazım dilini beğenmedim, kitap sıkıyordu ve asla akıcı değildi.
Kitap 10/6, puanını hak eden bir kitaptı. Hatta fazla bile.
• Bir Kibritle Yok Olmak | Kitap İncelemesi •Alıntı
10/9
Kitabımız, geçmişten başlıyor aslında. İki ana karakterin bir süre çocukluğunu okuyoruz, Ulu'nun babasından çektiklerini, Talia'nın anne babasını ve şirin çocukluğunu anlatıyor.
Sonraysa, her şey bir anda tersine dönüyor. Güzel günleri arkasında bırakan Balkan Kızı, Talia dayısıyla Türkiye'yi terk ediyor ve bir Balkan şehrine gidiyor.
Bizim diğer ana karakteri olan, Barut Ulu ise asker oluyor on altı sene içinde. Timi olan Barut'a yeni bir görev veriliyor.
Operasyon: Balkan Kızı.
Bu görev sayesinde, bizim ikili kavuşuyor diyebiliriz.
Kitabı beğendim mi? Çok beğendim. Gerçekten akıcı ve kitap şaşırtıcı derecede güzeldi.
Kitabı alacaklara, şiddetle set halinde almalarını öneriyorum çünkü kutu tasarımından tut, her şeyi mükemmeldi.
Kitap'ta tek hoşuma gitmeyen kısım ise, kitabın ortasına gelmeme rağmen henüz Barut'la Talia'nın buluşmamış olması. Ciddi anlamda olaylar fazla yavaştı sanki ama bir bakıma haklı bir yavaşlık da denilebilir.
Kitap asla ağır bir kitap değil. Yani çerezlik bir kitap ve +18 öge yok. Sadece fazla fazla küfür bulunuyor.
Türkiye'nin En İyi Fantastik Kitabı?
Medusa'nın Ölü Kumları | Kitap Yorumu.
(Abartilmasi gerken ama asla abartilmayan o kitap.)
Kitap, ana karakterimizin normal hayatıyla başlıyor diyebiliriz. Bir konağın hanımı olan, Elzem, kız kardeşi Itır, Konağın gelini ise Doğa. Ha bir de bizim laftan anlamaz hizmetçimiz, Mara.
Elzem'in annesi, anormal ve kızların bakış açısından akıl hastanesine yatması gereken bir kadın. Ki asıl olaylarda buradan başlıyor.
Kitapta, konağın hanımı olan Elzem'in bir anda Araf'ta hizmetçi olduğunu ve doğuştan bir temizlikçi gibi davrandığını okuyoruz.
Her karakterin bir aurası ve hikayesi var.
En masumları ve saf olanları, Doğa.
En güçlü olanları, Itır.
En kibar ve hanım hanımcık olanı, Elzem.
Ve en (bana göre) sırdaş olanıysa, Mara.
Mara dışında diğerleri tamamen nesnel.
Karkaterler dışında olay örgüsüne gelecek olursak... Tek kelimeyle mükemmel diye bilirim.
Kitap seni içine çekiyor ve asla bırakmıyor diyebilirim. Akıcı bir yazım dili kullanan 
Maral Atmaca Maral Atmaca, şaşırtmıyor.
Maral'ın tüm kitaplarını okumuş biri olarak, kadının tüm kitaplarında güçlü kadınlar görmek beni mutlu ediyor.
Kitap 10/10'luk ve bana göre ki kusursuz bir kitap, okuyun okuturun.
Maral Atmaca Maral Atmaca, şaşırtmıyor.
Maral'ın tüm kitaplarını okumuş biri olarak, kadının tüm kitaplarında güçlü kadınlar görmek beni mutlu ediyor.
Kitap 10/10'luk ve bana göre ki kusursuz bir kitap, okuyun okuturun.Emare, (spoiler içeriyor)
Her sayfasında, ciddi anlamda kaybolup gittiğim, ama sürekli de sorgulayarak okuduğum bir kitaptı.
Kitabın konusu, en başta Minel'in hafızası için çıktığı yolu ve Korel'den istediği yardımla başlıyor diyebiliriz. Korel'in onun geçmişi olduğunu bilmeden bir yolculuğa çıkıyorlar ki, bir de başımızda bir katil var. Prometheus.
Kitabın devamında, bolca Korel'den şüpheleniyor ana karakterimiz, ki bu bir yere kadar haklı bir şüpheydi...
Açıkçası, spoiler yiyerek başladığım bir kitaptı Emare, son kitabında spoiler yediğim için Minel'in davranışları karşısında çokça sinir krizleri geçirdim diyebilirim. Bizim canımız ana karakterimiz(!) Korel'e güvenmek yerine Korhan'a güveniyor ve ortada ben eski Minel değilim diye geziniyor.
Tamam, Minel en başında çokça haklıydı, yalanlar duyuyordu ve içinden nasıl çıkacağını bilmediği için Korel'e güvenmemesine saygı duyarım. Ama daha sonra, bir şeyler hatırlamaya başlayınca (ki onu da yanlış hatırlıyor) Korel'e güvenmeye ve yardim etmeye çalışıyor.
Bence onu da, Korel'e acıldığı için yaptığını düşünüyorum ki, Korel acinmasi gereken bir karakter asla değil.
Her neyse, Kitapta bolca, Korel'in Minel'ini dinledik, okuduk. Ama şöyle bir gerçek var ki, asla Minel'in Korel'ini okuyamadık.
Final ise... Ne yazıkki yerinde bir finaldi. Korel'in bunları hak etmediğinde hem fikiriz ama, Korel zaten onca şeyden sonra yaşayamazdı...
Ortalama olarak kitap 10/10 kitap. Maske kitabında, şuana kadar aglamadigim kadar ağladım diyebilirim.
"Bu kitabı unutmayın.
Vedalar Emare bırakır."
*
