Emare, (spoiler içeriyor)
Her sayfasında, ciddi anlamda kaybolup gittiğim, ama sürekli de sorgulayarak okuduğum bir kitaptı.
Kitabın konusu, en başta Minel'in hafızası için çıktığı yolu ve Korel'den istediği yardımla başlıyor diyebiliriz. Korel'in onun geçmişi olduğunu bilmeden bir yolculuğa çıkıyorlar ki, bir de başımızda bir katil var. Prometheus.
Kitabın devamında, bolca Korel'den şüpheleniyor ana karakterimiz, ki bu bir yere kadar haklı bir şüpheydi...
Açıkçası, spoiler yiyerek başladığım bir kitaptı Emare, son kitabında spoiler yediğim için Minel'in davranışları karşısında çokça sinir krizleri geçirdim diyebilirim. Bizim canımız ana karakterimiz(!) Korel'e güvenmek yerine Korhan'a güveniyor ve ortada ben eski Minel değilim diye geziniyor.
Tamam, Minel en başında çokça haklıydı, yalanlar duyuyordu ve içinden nasıl çıkacağını bilmediği için Korel'e güvenmemesine saygı duyarım. Ama daha sonra, bir şeyler hatırlamaya başlayınca (ki onu da yanlış hatırlıyor) Korel'e güvenmeye ve yardim etmeye çalışıyor.
Bence onu da, Korel'e acıldığı için yaptığını düşünüyorum ki, Korel acinmasi gereken bir karakter asla değil.
Her neyse, Kitapta bolca, Korel'in Minel'ini dinledik, okuduk. Ama şöyle bir gerçek var ki, asla Minel'in Korel'ini okuyamadık.
Final ise... Ne yazıkki yerinde bir finaldi. Korel'in bunları hak etmediğinde hem fikiriz ama, Korel zaten onca şeyden sonra yaşayamazdı...
Ortalama olarak kitap 10/10 kitap. Maske kitabında, şuana kadar aglamadigim kadar ağladım diyebilirim.
"Bu kitabı unutmayın.
Vedalar Emare bırakır."
*