Yine de tekrar tekrar başlamak,yeniden başlamak,el yapımı hayata,her gün dikkatle ve özenle yarattığımız hayata geri dönmek için tam olarak gereken de bizzat bu acıdır,bu kopmadır,bu"basacak bir yer bulamamadır."deyim yerindeyse,bu geri dönecek bir evi olmama halidir.
En değerli sevgili,en değerli ana baba,en değerli arkadaş,en değerli"vahşi adam",öğrenmeyi isteyendir.Öğrenmekten zevk almayanlar,yeni fikirlere ya da deneyimlerin çekimine kapılamayanlar şuan bulundukları konumu aşıp gelişemezler.Acının köklerini besleyen tek bir güç varsa, o da bu ânın ötesinde öğrenmeyi reddetmektir.