Keder o eski sözlerdir. Seslerin asılı kaldığı boşluktur. Ölgün bir hatıradır. Susmaktır. Uzakların kirpiklerde çırpınıp durmasıdır. Bütün sabahların bir sonsuz akşama dönmesidir.
Ne söylesem bir de ben incitecektim. Ne söylese sevgimden utanacaktım. Sevmek bencildi çünkü. Ölüm vardı çünkü. Benim etimde soğumuş ocaklar vardı. Onun etinde yarasız bir gönül. Bütün serçeler ilk dallara konacaktı çaresiz.