"Toprakları kederden başka mahsul vermeyen, harap bir ülke uzanıyordu göz alabildiğine... Her bir yeşil yaprak, her bir ot ve tahıl tanesi, en az ülkenin sefil insanlari kadar âciz ve kurumuştu. Her şey boynunu bükmüştü; mahzun, örselenmiş ve kırık döküktü. Haneler, çitler, evcil hayvanlar, erkekler, kadınlar, çocuklar ve onlara can veren toprak; hepsi tükenmişti."
Sayfa 295 - İş Bankası Kültür Yayınları·Kitabı okudu
"öldüğümde çok sevdiğim şu kitabın sayfalarını artık çeviremez olacağım, bu yüzden de ölmeden önce hepsini okumuş olmaya dair nafile bir umut besliyorum."