Yıllar önce okuduğum kitaptı. Şimdi tekrar okununca başka bir yerden vuruyor insanı
Aynı kitap ama sen değişmiş oluyorsun; o yüzden cümleler bu kez başka bir yerden sesleniyor.
“İnsan ancak yüreğiyle baktığında doğruyu görebilir…” diye başlayan o dünya
Küçük Prens (Antoine de Saint-Exupéry) çocuk kitabı gibi görünür ama aslında büyüklere yazılmış en zarif metinlerden biri. Dostluk, sevgi, sorumluluk ve “görmenin” ne demek olduğu üzerine çok sessiz ama çok derin konuşur.
Birini özel kılan şey, onun için harcadığın zamandır ya…
Bağ kurduğun şeyler artık seni biraz daha kırılgan yapar ama aynı zamanda anlamlı kılar.
Birini evcilleştirdiğinde, yokluğu da kabul etmiş olursun.
Giden şey değil sadece; birlikte kurulan ritüeller, bekleyişler, “alışılmış sesler” özleniyor.
Belki bugün özlediğin kişi değil de,
onunla olduğun halindir biraz.
İnsan en çok orayı arıyor.