Ama terapi böyle bir şey. Hasta kabul edemediği duygularını terapistine aktarıyor; terapisti de onun hissetmekten korktuğu bütün duyguları üstlenip onun adına hissediyor. Sonra ona duygularını yavaş yavaş geri veriyor.
Görmeye gözleri, duymaya kulakları olan, kendini hiçbir faninin sır tutamayacağına inandırabilir. İnsanın dudakları sessizse parmak uçlarıyla konuşur; sözleri her gözeneğinden sızar.
-Sigmund Freud, Psikanalize Giriş Dersleri
Sessiz ama ağırdı; yormadı ama durmadan düşündürdü. Bazı sayfalarda karakterleri değil, kendimi okuyor gibi hissettim. Suzan’ın defteri, sadece bir kadının hikâyesi değil; toplumun görünmez kıldığı duyguların itirafı. Okudukça insan, karakterlerden çok kendine yakalanıyor. Ayfer Tunç, defter sayfaları arasında bastırılmış duyguları ve yalnızlığı saklamadan gösteriyor. Rahat okunan bir kitap değil ama bitince izi kalanlardan.
Suzan DefterAyfer Tunç · Can Yayınları · 202520,2bin okunma