Hadiseler gösterdi ki , fena olmayışım tesadüf eseriymiş, fırsat düşmemiş, zaruret olmamış . Nitekim hayatın ilk gelmesinde yuvarlanıverdim. İyilik demek kimseye kötülüğü dokunmamak değil , kötülük yapacak cevheri içinde taşımamak demektir. Bende bu fena cevher fazla miktarda mevcutmuş. Belki herkeste var ... Fakat insan olan onu söküp atmasını , yahut boğmasını biliyor ...
" insanların en zayıf tarafları, sormadan , araştırmadan, düşünmeden, kafalarını patlatmadan inanmak hususundaki hayret verici temayülleridir. Dünyadaki yalancı peygamberleri yetiştirmek ve beslemek için en iyi gübre, işte bu bilmeden inanmak için çırpınan kalabalıktır. "
' Hayat herhalde bir katakulli değildi . Ama neydi ? Bu hayatın bir manası olmak icap ederdi . İnsan dünyaya sadece yemek , içmek , koynuna birini alıp yatmak için gelmiş olamazdı! Daha büyük ve insanca bir sebep lazımdı.'