Zamanların hem en iyisi hem de en kötüsüydü. Bilgeliğin ve aptallığın çağıydı. Hem inanç hem de kuşku devriydi. Işığın da asrıydı karanlığın da. Hem umut baharıydı hem de umutsuzluk kışı. Her şeye sahiptik hiçbir şeyimiz yoktu..
6. hissim ne zaman 'bak gör bu iş böyle olacak' dese içimden bir ses 'hadi canım oradan' diyor. Sonuç: Hisler haklı, ben yine şokta, hayat yine bildiğini okuyor.🥲😄
Zaman, geçen saatlerle değil; geride bıraktığımız izlerle, paylaşılan sessizliklerle ve kalbimizde yer eden anlarla ölçülür. Akıp giden günlerin içinde asıl mesele, zamana ne kadar hayat sığdırabildiğimizdir.