Eda çelik
@Edaclk_k
Instagram: @eda.f.l
Kendisinin bir rey ve fikir sahibi olduğu gururuna kapılan, asıl rey, tedbir ve vazife sahibi kimseleri kötüleyen, fakat kendisine toz kondurmayan bir kimse, "Herkes için birer kusur buluyorum; acaba kusursuz ben mi kaldım ? Onlar benim aklımın ermediğini yakinen biliyorlar da Tehevvüre kalkışıp veya o sözü içime atıp nefsimin, arkadaşlarımın kusurunu veya aslında kusur olmayıp da benim kusur görmek ve başkalarına nakletmek hususunda zorlayıcı bir kuvvet haline gelmemesi için, benim yüzüme vurmamak edep ve hayasına mı riayet ediyorlar ?" Diye bir mülahaza yapılsa, bir zararı bin zarara çıkaran dedikoduculuktan kurtulması mümkün olur.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Kendi nefsini daima kötülemek, kendi küçük kusurlarını büyük görmek, başkalarının büyük kusurlarını küçük görmek, yüksek bir fazilettir.
Fenalık ve iftiralara ne kadar feci bir surette maruz kalınırsa kalınsın, mukabele-i bilmisil etmemek, tövbe ve istiğfara devam etmek, sabır ve tahammül ile çalışmak, öyle hadiselerden ibret ve ders almak, mütecaviz ve müfterilerle uğraşmamak, yüksek bir ahlâk ve şiarındandır. Enbiyalar, veliler, sülehalar ahlâkı ile ahlâklanmaktır.
Bir mevsim geçti üzerinden.
Düşüşündeki acı her an benimle.
Yani sen ki en Güleç haliydin evrenin,
En saf duygusu...
Galiba en çok buna içerliyorum,
Gidişindeki haklılığa.
Zaman, ağaçlardan, kuşlardan, eşyalardan geçiyor.
Ömrümde akan bir hüzün var yalnızca saçlarım, tırnaklarım, uzayıp kısalıyor askıda kalmış elbiselerim.
İnsanlar aynı kalabalıkla yaşıyor.
Seninle beraber geçiyor hüzün,
tüm sokakları.