“Yalnız olamamanın büyük mutsuzluğu!” der, kendi kendilerine katlanamamaktan korkarak kalabalıkta kendilerini unutmaya koşanları uyandırmak ister sanki.
Hele şükür! Yalnızım! Gecikmiş, yorgunluktan bitmiş
birkaç arabanın uğultusundan başka bir şey duyulmuyor artık. Dinlenişe ermesek de sessizliğe ereceğiz birkaç saat boyunca.Hele şükür! İnsan yüzünün acımasız baskısından kurtuldum yalnız kendi kendimden çekeceğim artık.
Ya! Evet! Zaman yeniden belirdi; Zaman hükümdar, Zaman
hüküm sürüyor şimdi, çirkin ihtiyarla birlikte tüm o şeytansı
topluluğu geri döndü: Anılar, Pişmanlıklar, Spazmlar,
Bunaltılar, Karabasanlar, Öfkeler, Bunalımlar.