“Kontes: Ama niye bu kadar çok içiliyor?
Antonio: Bizi yabani hayvanlardan ayıran şey budur Madam; susamadığımız zaman içmek ve canımız
istediği zaman sevişmek.”
Geceleri âşık olur, birbirimize aşkımızı geceleri ilan ederiz. Gündüzler bizi mantığımızı kullanmaya, kendi hapishanemize kapanmaya zorlar. Gün boyunca baskı güçleri, aşkın özgürlüğüne karşı savaşır.
Ama geceler bizi yeniden âşık eder, bize “seni seviyorum” dedirtir. Gündüzleri söylenen “seni seviyorum'lar geceye gönderme yapar.
Asıl açıklanması gereken, neden aç insanın çaldığı ya da sömürülen adamın grev yaptığı değil,
neden aç insanların çoğunun çalmadığı ve sömürülenlerin çoğunun greve gitmediğidir.”
Sanırım burada yaşlı Nietzsche’nin sözleri çok uygun olurdu: Tarih yaşayanlara üç farklı şekilde aittir. Aktif olan ve amaçlayan, koruyan
ve onurlandıran, acı çeken ve kurtarılmaya muhtaç.”