Edanur Gündem
@Edagndm
Evet, deli gibi seviyorum onu. Seni böyle sevmedim, Vanya! Aklımı yitirdiğimi, gerektiği gibi sevmediğimi ben de biliyorum. Hiç de iyi değil bu... Bak Vanya, en mutlu anlarımızda bile, onun bana acıdan başka bir şey vermeyeceğini hissediyordum. Ama bu acı beni mutlu ediyorsa, elden ne gelir! Gülmek, eğlenmek için gitmiyorum ki ona. Onunla neler yaşayacağımı bilmiyor muyum sanıyorsun? Gerçi beni seveceğine yemin etti, birçok şey vaadetti. Fakat yalan söylemediğini, söylemeyeceğini bildiğim halde, vaatlerinden hiçbirine inanmıyorum, inanmadım da. Sırf yanında olabilmek, yüzüne bakabilmek için kölesi, gönüllü kölesi olmaya can atıyorum! Gözlerimin önünde başkasını sevse de umursamam! Ne alçaklık, değil mi Vanya? Adilik olduğunu, beni bırakıp kaçsa, kovsa, dövse bile dünyanın öbür ucuna kadar peşinden koşacağımı söylüyorum. Sen de gelmiş, kararımdan vazgeçirmeye çalışıyorsun beni. Yararı olur mu bunun? Dönsem, yarın yine koşarım ona, çağırır çağırmaz koşarım. Bir köpekmişim gibi ıslık çalacak, seslenecek bana. Koşarak gideceğim arkasından. Acı! Ondan gelecek acıdan korkum yok! Bana acı çektirenin o olduğunu bileceğim, ya! Ah Vanya, anlatmak çok güç bunu!
Gerçekten, kimi vakit bir davranış bütün bir faciayı geliştirir; bir sözün söylenişi bütün bir varlığı parçalar, bir bakıştaki umursamazlık en mutlu tutkuyu öldürür.
Genç bir kadının yüzünde, bir gölün yüzeyinin sakinliği, pürüzsüzlüğü, tazeliği vardır. Kadınların yüzlerinin anlamlılığı ancak otuzunda başlar. O yaşa dek ressam onların yüzünde ancak pembeyle ak renkleri, hep bir düşünceyi; gençlik, sevgi düşüncesini bulur ki bu düşünce de tek biçimlidir, derinliksizdir. Yaşlılıkta ise, kadında ne varsa hepsi dile gelmiştir, tutkular yüzüne işlenmiştir. Bu kadın birinin sevgilisi, karısı, anası olmuştur. Sevincin, acının en zorlu belirimleri yüzünün çizgilerini, herbirinin ayrı bir dili olan binbir buruşukla, en sonunda yaşlandırmış, altüst etmiştir. O zaman, bir kadın başı çirkinlikle yücelir, üzüntüyle güzelleşir, sakinlikle ululaşır. O tuhaf benzetiyi sürdürmek yerinde olursa, diyebiliriz ki suyu çekilen göl kendisini oluşturan sellerin izlerini gözler önüne serer.
İnsan verdiği sözü parasından üstün tutmalıdır. Sözünü tutmamanın insanın vicdanına sürdüğü lekeyi dünyanın bütün parası gideremez.