Her doğru erkekte bir kendini çekme eğilimi var; sanki varlığının, ruhunun bir kısmını sevdiği kadına kapatıyor, sanki şöyle demek istiyor: “Buraya kadar hayatım, daha ileri gidemezsin.
Bazen yanından geçiyor insan yazgısının, bazen elinden tutuyor ama bunun kaderi olduğunu anlamıyor. Tam yakalayacak gibi oluyor ama uçup gidiyor. Sonra bir gün, hiç hesapta yokken, hiç beklemezken, başka âlemlerdeki seyrini tamamlıyor senin olan şey, çıkıp geliyor ve seni buluyor.