Edanur Selvi
@EdanurSelvi
Şu anda okuduğu kitaplar
Ne bir maddeye, ne de bir insana bağlandım. Sırf bunu kendime ispat edebilmek için eroin kullandım, aşık oldum. İkisini de arkama bakmadan bırakıp gittim. Geçmişe tükürüp geleceği çiğnedim. Bugünü ise uyuyarak geçirdim.
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
On beş yaşımdaydım ve her şeyi yapabileceğime inanıyordum. Hayallerimin bana bir ömür boyu yetebileceğini ve bu arada bedenimin ağzımdan çıkan sözlerin etrafında bir kalkan oluşturarak zarar görmemi engelleyeceğini düşünüyordum. Sadece, gittikçe tehlikeli hale gelen bir oyun oynuyordum. Ama ben oyunları hep ciddiye aldım. Sahte ilişkiler ve dünya üzerindeki her kavramı içme arzusu hayatımın on beşinci yılında başımı döndürmeye yetiyordu...
Düşüncelerimle ve beynimden geçenlere en yakın -en yakın diyorum çünkü hiçbir zaman tam anlamıyla düşüncelerimizi söylememize yetecek kelimelerin yeryüzündeki lisanlarda bulunmadığını uzun süre önce anladım- cümlelerin ağzımdan çıktığı gün öldürülmüş olacağımı ya da yavaş yavaş yok olmamı sağlayacak şartların sözleşmiş gibi çevremde buluşacaklarını düşünüyordum.
Romanları, edebiyattaki bütün eserleri bir dolandırıcılık sektörünün parçaları olarak görmeye başlamıştım. Fikir satmak, herkesin oturup düşündüğü takdirde erişebilceği kavramları şekillendirip, ambalajlayıp pazarlamak, herhangi bir sahtekarlıktan farksızdı benim için.
Toplumda bir konuya ilgi duyan kişi sayısı azsa, derhal parçalanmaz bir kabuğun içine çekilip çeteleşmeye başlar. Sokaklarda birbirini tanıyıp bir sigara ya da başka bir şey isteyebilmeleri için kollarına, bacaklarına belirleyici aksesuvarlar takarlar. Hep böyle olmuştur. Parklardan latekse kadar... Ve dahil olduğum müzikal sınıf da, hayatı diğer insanlardan farklı algıladığını düşünerek, geriye kalan bütün müzik tarzlarını aşağılamaktaydı.
....
Futbol takımı taraftarlığından farksız o günlerde ölümü, intiharı, seksi varoluş nedenlerimizi şarkı sözlerinin beni içine ittiği havuzlarda düşünmeye başlamıştım. Elbette ki bütün bahsettiğim kavramlar, on dört yaşımın aklını karıştırmaktan başka bir şeye yaramıyordu. Hiçbiri sonuca varamıyor, kendi doğrularımı yaratamıyordum. Sadece düşünüyordum.