“Yanlış bir yere gidiyorsun, Kemal… Hepimiz en olmadık kişiye tutuluyoruz… Herkes aşık oluyor. Ama herkes sonunda düştüğü durumdan hayatını berbat etmeden çıkıyor.”
Katıksız mutluluğun bu dünyada ancak bir başkasına sarılarak ve “şimdi” elde edileceğine kesinlikle inanmasaydım, “ hayatımın en mutlu ânı” olarak işte bu anı göstermek isterdim.
Bu tacizlerin hayat konusundaki iyimserliğini lekeleyememiş olmasının bir nedeni de, erkeklerin aynı karanlık müziğin gizli kurallarınca ona kırılganlıklarını da aynı hevesle teşhir etmeleriydi.