Reklam
Kız Çocuğu1000Kitap
Parmak uçlarından,saç uçlarına kadar kırık bir kızdı hüzünle bakmadığı hiç bir şey yoktu mutluluğa bile nasıl olsa bitecek diye düşünür fazla mutlu olmaz yada bunu hissetmek istemezdi gülüşünde gözlerinin gökyüzünde olan bulutlar gezerdi. İnsanlar tüketir derdi sevgiyi ilgiyi yalnızlığı muhabbeti dostluğu hatta kendini tüketir diye düşünürdü. Gözlerinin gökyüzü bulutluydu hep... Anlamak ve anlaşılmak kendi nefsinden önce gelmeli derdi. Nefis gözü kara ve kördü.. Bağlanmak diyordu hep kendi içinden ne kadar mümkün ölümün her gün istendiği dünyada...Nasip ise ona hep şüphe duyardı ya değilse ya yanlışsa korkuları vardı sanırım çekindiği incitmekten...