İnsanlıktan ümit kesmedim,fakat insana güvenmiyorum.Bir kere bağları çözüldü mü;o kadar değişiyor,o kadar kurulmuş makine oluyor ki…bir de bakıyorsun ki,o sağır ve duygusuz tabiat kuvvetlerine benzemiş…Harbin ihtilalin korkunç tarafı,asırlarca gayretle,terbiye ile,kültürle yendik sandığımız bu kaba kudreti birdenbire başıboş bırakmasıdır.
İşlerimiz iyi gitmiyor diye,tanrılara kızmayalım,demişti.İşlerimiz bizim ve bize benzerlerin küçük sakatlıklarıyla,tesadüflerin ihanetiyle,her zaman bozulabilir.Hatta birkaç nesil için bozuk gidebilir.Bu bozulma,bu düzensizlik iç kıymetlerimize karşı vaziyetimizi değiştirmemelidir.İki ayrı şeyi birbirine karıştırırsak çıplak kalırız.Hatta zaferlerimizi bile tanrılardan bilmemeliyiz.Çünkü ihtimallerin cetvelinde mağlubiyet de vardır.