Hale
@Edebihatun
Münzevi Bir Yolcu...
Okur, yazar
Lisans
198 okur puanı
Aralık 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Reklam
Ama sevginin zamanla ne olduğunu bilirim.
Türlü örneklerini gördüm nasıl sönüyor
Sevginin ateşi, pırıltılar.
Bir şey var sevginin alevleri içinde,
Kendi kendini yiyen bir fitil, bir kömür var.
İlk hızını bir daha bulamıyor sevgi.
İyilik bile bir sıtma ateşi gibi yükselip
Kendi aşırılığıyla öldürür kendini.
Knut Hamsun ve H.C. Andersen’in istanbul seyahat yazılarından oluşan bu eserde Andersen’in Üsküdar’daki Rufai Tekkesi’ne gelip yanındaki Trablusgarplı arkadaşının yaptığı gibi çizme üstüne çarık giyip ayakkabılarıyla tekkeye girişini öfkeyle karşılayan Türkleri görünce çizmeleri pantolonuna kayışlarla bağlı olduğu halde kayışları bıçakla kesip çizmelerini çıkarır.
“Ya ülkenin geleneklerine uyulmalı ya da o ülke terk edilmelidir” diye düşünür. Türkler gibi çorapla girince türbanlı yaşlı bir Türk ihtiyar yüzünde mülayim bir ifadeyle omzunu okşar ve Türk olmaya layık iyi bir insan olduğunu söyler ve şu duayı eder: Allah seni tenvir etsin ( bilgi versin, aydınlatsın) der.
Bu cümleleri okuyunca sanki o zamana gidiverdim. Tekkeleri hiç göremesem de tekke adabını okuduğum kitaplardan biliyordum Abdülmecit Dönemi’nden İstanbul’a bakmak çok hoştu.
Reklam