Rûcu
@Edebiokur21
28 okur puanı
Mayıs 2020 tarihinde katıldı
Kendine sahip çıkmaktan başka bir olanağı olmadığını öğreniyor insan.
Reklam
İnsan sustuğu yerde yenilmez her zaman, dedim. Gözleri içine göllenen hapislerin ufkunu anlattım. Sanayi çıraklarını, hastaların yaşama gücünü. Gözyaşını küçümseyenin acısı da olmaz sevinci de, dedim...
Gidin ölüme dek şiirler okuyun. Çünkü temiz kalacağınız başka bir olanağınız yok...
Susarak ya da konuşarak yaşadıklarımız, payını bizden geceleri alıyor sanırım. Kalabalığın yarattığı bir sonuç a ayrıntılar kalabalığı kaldırmıyor desem, bilmemki ne söylemiş olurum. Sonra neden sevinçler değil de acılar gidip gidip geçmişten karşılık bulur kendine? Ve neden insan, ne kadar acı geçerse geçsin, çocukluğunu okşar durur yaşlandıkça? Geceyi seyrede seyrede öğrendim ki ışık insanın içinde yanmıyorsa yüzüne vurmuyor...
"yalnızlığı ne kadar geniş bir alana yayarsan yay, ne kadar uzak bir zamana ertelersen ertele, acısı ve ağırlığı azalmıyor. Çünkü insan, yüreğini göğüs kafesinde yapayalnız taşıyor."
Reklam