Nurullah Taş
@Edebist01
Necmettin Erbakan Üniv.-Türk Dili ve Edebiyatı/ Atatürk Üniv.- Sosyoloji/Dumlupınar Üniv.- Yabancılara Türkçe Öğretimi Y.L /Çukurova Üniv.-Radyo Televizyon ve Sinema
Adana
Seyhan/Adana
9 okur puanı
Aralık 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Ben Orhan Veli
1914'te doğdum
1 yaşında kurbağadan korktum
2 yaşında gurbete çıktım
7'sinde mektebe başladım
9 yaşında okumaya
10 yaşında yazmaya merak saldım
13'te Oktay Rıfat'ı
16'da Melih Cevdet'i tanıdım
17 yaşında bara gittim
18'de rakıya başladım ve şarkı söylemesini çok sevdim
19'dan sonra avarelik devrim başlar
20 yaşından sonra para kazanmasını ve sefalet çekmesini öğrendim
25'te başımdan bir otomobil kazası geçti
Çok aşık oldum
Hiç evlenmedim
Ben Orhan Veli
Ben Orhan Veli
Yazık oldu Süleyman Efendi'ye mısra-i meşhurunun yazarı
Duydum ki merak ediyormuşsunuz hususi hayatımı
Anlatayım
Evvela adamım yani sirk hayvanı filan değilim
Burnum var kulağım var pek biçimli olmamakla beraber
Bir evde otururum
Bir işte çalışırım
Ne başımda bulut gezdiririm
Ne sırtımda mühr-ü nübüvvet
Ne İngiliz kralı kadar mütevazıyım
Ne de Celâl Bayar'ın ahır uşağı gibi aristokrat
Ispanağı çok severim
Reklam
Bu aralar kelebek beslemek istiyorum. Ömrü sevdiğimin sevgisinden daha uzun olacağını düşündüğümden...
Diyarbakır- Dağkapı sokaklarında dolaşırken gözüme küçük bir esnafın tabelası ilişti: "Çakmak tamiri yapılır" yazıyordu. Çakmak ne kadar ki tamiri ne kadar olsun diye düşünürken kaç yaşında olduğunu bilemediğim ancak on iki-on üç yaşlarında olduğunu tahmin ettiğim yüreği büyük fakat kendisi çocuk olan bir kişi yanımızdan geçerken çakmak ustasına seslendi. "Abi işçi lazım mı" diye sordu. Bu kez aklımı; "çakmak ustası ne kadar kazanıyor ki çocuğa ne kadar versin sorusu karıştırdı. Hangisine üzüleceğimi bilemeden dolaşmaya devam ettim.
Ve biz, milyarlarca, aşkın, yalanın, alçaklığın, kahramanlığın; kapıları, kapakları, kuş uçurmaz uzaklıkları ve ayrılıklarıyla, kahrolası yasaklarıyla, bu acayip kaos karanlığında, biz ikimiz! İki müthiş hasret, iki parça can…” 
Leylim Leylim
Leylim Leylim“Nemsin be? Sevgili, dost, yâr, arkadaş... Hepsi. En çok da en ilk de Leylasın bana. Bir umudum, dünya gözüm, dikili ağacımsın. Uçan kuşum, akan suyumsun. Seni anlatabilmek seni. Ben cehennem çarklarından kurtuldum, üşüyorum kapama gözlerini...” Leylim Leylim
Leylim LeylimReklam