Bünyamin
@Edebiyat36
Allah insanı iddiasından vurur.
Şu anda okuduğu kitap
Üçüncü Şahsın Şiiri
gözlerin gözlerime değince
felaketim olurdu ağlardım
beni sevmiyordun bilirdim
bir sevdiğin vardı
duyardım çöp gibi bir oğlan
ipince hayırsızın biriydi fikrimce
ne vakit karşımda görsem
öldüreceğimden korkardım
felaketim olurdu ağlardım
ne vakit maçka\'dan geçsem
limanda hep gemiler olurdu
ağaçlar kuş gibi gülerdi
bir rüzgar aklımı alırdı
sessizce bir cigara yakardın
parmaklarımın ucunu yakardın
kirpiklerini eğerdin bakardın
üşürdüm içim ürperirdi
felaketim olurdu ağlardım
akşamlar bir roman gibi biterdi
jezabel kan içinde yatardı
limandan bir gemi giderdi
sen kalkıp ona giderdin
benzin mum gibi giderdin
sabaha kadar kalırdın
hayırsızın biriydi fikrimce
güldü mü cenazeye benzerdi
hele seni kollarına aldı mı
felaketim olurdu ağlardım
(Attila İlhan)
Ve, Ahmet Arif, leyla’sına seslenir:
“Sevdiğim ,
Çaresizliğimden gayrı hiçbir kabahatim yok benim.
Aşına, ekmeğine,
Kahrına, karanlığına, özlemine,
Umuduna kat beni...”