Rukiye Bulut
@Edjo
124 okur puanı
Ocak 2021 tarihinde katıldı
2026'nın ilk kitabı oldu.
Belki babam yan odada uyuyor olmasaydı bu kadar kolay okuyor olmazdım bu kitabı muhtemelen. Çünkü en zor kaybı anlatmak ve anlamak kolay değil. Bu yazardan ilk kez bir kitap okudum.Başta çok oturtamadım dağınık geldi ama sonrasında kitap aktı gitti ve bir anda bitiverdi.
Tüm duygularıyla aileyi babayı ve ölümü çok güzel anlatmış. Çok duygusal ve güzeldi. Ama böyle bir kayıp yaşayanlar için zorlayıcı olabilir.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Ölüm sensiz olgunlaşan bir kiraz ağacıdır.
Yas aslında bencildir, terk edilmiş bir dünyada kendimiz için tuttuğumuz bir yastır. Ben onsuz nasıl yaşarım?
Babam omuzlarında tonlarca geçmiş taşıyan bir Atlas'tı. Şimdi, o aramızdan ayrılınca, tüm o geçmişin çatırdayarak üzerime usulca yıkıldığını, beni tüm öğle sonralarının arasına gömdüğünü hissediyorum. Çocukluğun sessizce yıkılıp dağılan öğle sonraları. Ve yardım için çağıracağım kimsem yok.