Rukiye Bulut
@Edjo
123 okur puanı
Ocak 2021 tarihinde katıldı
Güzel miydi? Evet güzel olmasına güzeldi ama bu o kadar önemsiz bir ayrıntıydı ki benim için. Başına bir şey gelse, yüzü değişse, hatta çirkinleşse bile ona olan duygularım değişmezdi. Güzellikten çok daha farklı bir şeydi beni ona vurgun kılan. Anlatılmaz, dile söze gelmez bir şey; bir hava, bir tavır, sesindeki ince bir kırılma, dudakların kıyısındaki hafif bir gölgelenme, gülerken çenesinde oluşan küçük çukur... Bunların hepsi, hepsi çok güzel şeylerdi. Daha da önemlisi, adeta ruh ikiziydik. Ömür boyu içinden çıkılmayan, her anın lezzetiyle dolup taşan bir sığınaktı, birbirimizde bulduğumuz.
Biz insanlar, sınırlarımızı bilmeden kendi aklımızı beğeniyoruz, öğrenmiyoruz, akıllanmıyoruz. Her şeyi anladığımız zaman da iş işten geçmiş oluyor.
Ya her şey bildiğimiz gibi değilse ve yaşam başlangıcını bilmediğimiz bir sır ise. Nasıl başladık bilinmez bu süreç belki de ama en acısı nasıl yaşadık ve nasıl yaşıyoruz. Hakettik mi acaba toprakta açan güzel papatyaları, dalında kızaran elmaları, kor gibi dünyaya düşen yangınları, selleri, depremleri. Ve biz neyiz tüm bunların içinde ne olmalıyız. Belki de biz dünyanın sonuyuz. Sonunu getiriyoruz hem dünyanın hem insanlığın....
Aslında biz bu yaşamın güzel olduğunu düşünmüyorduk bile artık; o kadar alışmıştık ki, yaşayıp gidiyorduk işte. İnsan her gün gördüğü denizin, evinin önündeki kayanın üstüne konan martının güzel olduğunu düşünmez. İki tarafı ağaçlıklı toprak yoldan yürürken, tepede buluşup birbirine girmiş olan dalların nasıl bir gölgelik yarattığını, aksamsefalarının bir mucize gibi birden aciverdiği bahcelerdeki alçak sesli sohbetleri, bazı evlerden belli belirsiz duyulan aşk fısıltılarını da. Bunları sadece yaşar.