BEN SENDEN GELİYORUM
Ve...
"Unutma"
Yalnızlık da güzeldir. Kimseye ihtiyacın yok. Sen satır aralarında şiirlerle sevişmiş kadınsın. Gerek var mı yanında olmayan özneleri yüklemlere boğmaya? Hadi şimdi keyfini sür yaşanmışlıkların. Her anı ayrı bir renk olsa da gökkuşağı sensin UNUTMA!...
“Hiçbir ilişkiye bitecek nasılsa diyerek başlamadık ama içten içe biliyorduk sanki o günün geleceğini. Duygu bavullarımızı toplu beklettik bu yüzden hep. Hazırdık el sallamaya aslında kıyamayacağımızı sandığımız yaşanmışlıklara.”
Irmak & Demir hikâyesinde beraber yaşadık, tüm duyguları birlikte hissettik. Kendimi her an Irmak'ın yanında gibi hissettim. İç sesine kimi zaman hak verdim, kimi zaman kızdım. Karakterler kahve içtikçe bende de kahve içme isteği oluştu. Gece gece kahve yapayım dedim bir de yeni aldığım fincan kırıldı. Artık karaktere olan nazar mı, bana olan nazar mı çıktı bilemiyorum. Irmak karakterine affetme derken ben bile inanmıştım piç kurusuna... seven insan inanıyor, güveniyor ya da güvenmek istiyor. Demir’e o kadar kızdım, o kadar da söylendim ama Irmak gibi ben bile yine inandım karaktersiz karaktere... son yaşanan sahneler beni bile üzdü sanki o anı ben yaşıyormuşum gibi. İçim buruk, yüreğim paramparça oldu. L Yazarın bir alıntısında dediği gibi, “Güven yoksa aşk da yoktur... Bir kez yalanına inandığın kişi hep söyler... Hatalar affedildikçe çoğalır...” Bazen yalnız kalmak istemediğimiz için hataları görmezden geliyor yüreğimiz. Bazen de alıştığımız için vazgeçemiyoruz, yeni birisi olacağına tanıdığım kişi ile ilerlemek istiyorum dedikçe aslında kendimize kötülük yaptığımızı anlamıyoruz. Her hata affedilmez ama bazen yüreğine söz geçiremiyor seven kişi. İçim buruk bir şekilde yorumun sonuna geldim. Yazarımızın emeğine yüreğine sağlık.