Kendi hâlimde yaşarım. Sessizce, kimseye karışmadan. Dedikodum yok, derdim kimseyle değil. Ama içimde biriken bir şeyler var. Emek verip bekledikçe, haksızca önü açılanları gördükçe… İçimde sessiz bir yangın başlıyor. Kimseye kinim yok. Herkesin yoluna seviniyorum. Ama kendi yolumda da adım adım yürüdüm ben. Ve hâlâ yürüyorum. Umudumu yitirmeden, kimseye yük olmadan, sessiz ama güçlü bir sabırla.
Ve biliyorum emek hiçbir zaman susmaz.