Eda Doğan Karabulut
@Eduska
30 Mayıs
143 okur puanı
Mayıs 2020 tarihinde katıldı
Reklam
Sessizlik , asla ihanet etmeyen bir dosttur .
Kendini yükseklerde gören insan, içtenlikten uzak bir dost gibi davranır; sıradan insan ise dostluktan uzak bir yakın gibi davranır.
Puan vermedi·512 syf.··
Beğendi
·2025 33. kitabı
·11 günde okudu
·Okunma: 12 Ekim 2025 23:03
Jane Austen’in en romantik olmayan kitabı nedir deseler , Mansfield Park derim.
Romanın merkezinde, mütevazı ve kırılgan Fanny Price vardır. Çocuk yaşta zengin akrabalarının yanına gönderilen Fanny, Mansfield Park’ın görkemli ama duygusal olarak soğuk atmosferine adım atar. Austen, onun aracılığıyla toplumun sınıf farklarını, kibarlıkla kibrin birbirine nasıl karıştığını, ahlaki doğruluğun nasıl sessiz bir direnişe dönüşebileceğini gösterir.
Fanny, ilk bakışta pasif gibi görünse de aslında romanın en güçlü iradesine sahiptir. O, çevresindeki insanların “uygun” davranışlarına boyun eğmeyen, sessiz ama kararlı biri.
Fanny’nin kuzeni Edmund’un ahlaki ikilemleri, Mary Crawford’un cazibesiyle çelişen çıkarcılığı ve Mansfield Park’ın duvarları içinde örülen ikiyüzlülük ağları.
Kitap, sakin ve yavaş ilerleyen , modern okuyucu için belki kolay olmayan bir tarz. Gösterişli tutkulardan çok , içsel ahlakın ve sabrın hikayesi. Bu yüzden , Austen’in en gerçek romanlarından biri bence. Ters köşeleri ile ben çok severek okudum
Ne Nana’ydı o öyle maşallah!
Zola resmen karakteri almış, altın varakla süsleyip hem sahneye hem de hayatın ortasına koymuş! Nana’yı okurken bir yandan “bu kız ne yapıyor böyle!” diyorsunuz, bir yandan da “ama helal olsun, kimseye eyvallahı yok!” diyorsunuz.
Nana bir karakter filan değil, resmen bir fırtınaGirdiği her yeri karıştırıyor ama öyle bir karıştırıyor ki, iz bırakmadan gitmiyor. Romanı okurken bir tiyatro sahnesindeymişim gibi hissettim; ışıklar Nana’nın üzerinde, biz de sadece seyirciyiz
Konunun derinliğine indikçe hem dönemin toplumsal eleştirisi hem de insan ruhunun karanlık yanları görmeye başlıyorsunuz . Paris’in ışıltılı sosyetesinin arkası , önü gibi pek parlak değil maalesef.
Kısacası, Nana sıradan bir roman değil; okuyanı sarsıyor, güldürüyor, kızdırıyor ama en çok da düşündürüyor. Klasik severler kaçırmasın
