Ecem kaya
@Eecemkya
Pluviofil
" İlk önce kendimizi sonra başkalarını sevmeliyiz."
Biraz zor oldu ama o meseleyi hallettim. Hayır, biraz değil, çok zor oldu. Hatta bir gece öyle dipteydim ki sabaha çıkmam sanıyordum. Göğsümün tam ortasındaki sancı ete kemiğe bürünseydi belki anlatabilirdim. Sonra bir sabah geçti. Belki izi kaldı ama geçti. İz derin ama geçti..:)
Bu aralar fazla gibiyim , son otobüsü kaçırmış da bekliyor gibiyim . Cam kenarında oturanlara el sallar gibiyim . Öylece kalakalmış ve onlarla gidememiş gibiyim . Olduğum yerde savrulan kuru zambak gibiyim . Ne rengim artık eskisi gibi , ne de hevesim kalmış bir şeylere ... İçimi kemiren bir korku duygusu bir gün göğe uçar mı ? İnsan aynı hatayı tekrar tekrar seçer mi ? Büyük bir "hiçlik" kuyusuna paldır küldür düşer mi? "Kötü" desem iyi değilim , kötü gibiyim. "İyi" desem kötü değilim , iyiyim . Tam ortasında olmak tercihim değildi . Elimde olsa boşlukları yok ederdim . El sallardım , gülerdim , kalakalmazdım ..
"Ama kucağında bir avuç korla kalan siz
olmuşsunuz."
"İyi ya, boş değildi kucağım."
"Ama yandınız, kül oldunuz."
"Ama vardım, kül bunun kanıtı."
