Elif zilan

Elif zilan
Per aspera ad astra…
böceklere.Bunları okuyunca yazanı anma derim; Çünkü öyle sonsuzca seviyorum ki seni Tatlı anılarında unutulmak isterim Acı çektirecekse sana düşünmek beni.
“Yeterince kitabın var” diyenlere cevabımız hazır.
Dünyanın gözündedir sendeki bunca değer, Daha güzel yapamaz onları akıl, yürek; Ruhların sesi olan tüm diller seni över, Düşmanlardan da övgü alır bu çıplak gerçek. Baştacı edilirken dış varlığın dışardan, Diller senin hakkını sana verirken önce, Vazgeçerler övgüden, şatafatlı laflardan Gözün gösterdiğinden ötesini görünce. Senin canevindeki güzelliğe göz atar Ve yaptığın işlerle kıyaslarlar da onu, Gözünün içi gülen bu yaratıklar katar Güzelim çiçeğine iğrenç ot kokusunu. Ama yakışmıyorsa kokun görünüşüne: Nedeni, orta malı olmandır ele güne.
Bıktım artık dünyadan,bari ölüp kurtulsam
Ergeç sevgilimi de Zaman alıp götürür. Bana ölüm gibidir yitmesinden korkarak Hiçbir şey yapamayıp varlığına ağlamak
Sensin öbür benliğim, varlığımda övdüğüm, Yaşımı gençliğinle, güzelliğinle örttüm.