Elif zilan

Elif zilan
Per aspera ad astra…
Beklemek cehennemdir, ama beklerim seni.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Kölen olmuşum senin, elden başka ne gelir, Gece gündüz el pençe divanım buyruğuna; Geçirdiğim saatler baştan başa bir hiçtir Sen buyurmuş değilsen çabalarım boşuna. Senin için, sultanım, saatleri gözlerken Ben kimim ki küseyim sonu gelmez günlere, Kara kara düşünmem, acı çekmem özlerken Uğurlar olsun dersen kölene sen bir kere Ben kimim ki kıskanıp kuşkulanıp sorayım Kimle içli dışlısın, nedir yaptığın işler; Derdim günüm put gibi düşünmeden durayım, Mutlu kıldıklarını bilmek içime işler. Öyle körkütük sadık bir köledir ki sevda, Seni kötü göremez bin kötülük yapsan da.
Ya da ayrılık kıştır, nice üzüntü dolu, Onun için dört gözle beklenir yazın yolu.
Sevgi dolu güzel genç, sen solup gittiğinde Şiirlerimde yaşar senin öz gerçeğin de.
Ve biz sende buluruz tüm kutsal biçimleri. Senden bir payı vardır tüm dış güzelliklerin; Gönül sadakatinde yoktur eşin, benzerin.