Elif zilan

Elif zilan
Per aspera ad astra…
Hepsini al, sevgilim, ne sevgi varsa bende, Çoktan senin olmayan ne sevgi sağlarsın ki? Gerçek der misin ona eline geçirsen de, Sevdiklerimin hepsi sende değil mi sanki? Sevgilimi alırsan gerçek sevgim uğruna Ses çıkarmam onunla keyif sürdüğün için; Sevgime sırt çevirip el uzatırsan ona, Kendini aldatırsan suçun büyüğü senin. Tatlı hırsız, yine de bağışlarım suçunu Sen varımı yoğumu alırsan bile benden; Oysa daha acıdır, sevenler bilir bunu, Sevginin haksızlığı nefretin sillesinden.
📚🔔 Tatil zili çaldı! Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞 Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Bu eşsiz hazineye katılıyorum aşkla. Ne sakat, ne zavallı, ne acıklıyım artık Bana öyle yaman güç verdikçe senin gölgen, Yeter de artar bile senden aldığım varlık: Görkeminden bir parça alıp yaşıyorum ben. Dilerim senin olsun en iyi ve en kutlu; Bu dileğimle bile olurum on kat mutlu.
Günahlarından öte bağışlamışım seni. Benim aklım savunur senin şehvet suçunu; Avukatın gibiyim dâvâcın olsam bile: Suçlu ben’im, yargıca kendim söylerim bunu, İç savaşa tutuşur bende nefret sevgiyle. Suç ortağı olmaya gösteriyorum rıza Hiç acımadan beni soyan tatlı hırsıza.
Kusursuz insan olmaz, bende de kabahat az mı?
Böyle mi olacaktı, insanı sonsuz derecede mutlu kılan şey, aynı zamanda üzüntüsünün kaynağı mı olmalı?