Elif zilan

Elif zilan
Per aspera ad astra…
“Bence insanın acısını içine gömmesi o acı tarafından içten içe bulanık ve anlamsız yollardan geçerek kemirilmesi demektir.”İnsanın ifade edemediği şeyin gücü patlayıcı hasar verici kendi kendini yıkıcı bir güçtür. Dile getirmek kurtulmanın başlangıcıdır.”
📚🔔 Tatil zili çaldı! Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞 Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Seni sevmeye başlayalı çok uzun zaman oldu. Küçük bir kız çocuğuydum seni sevmeye başladığımda. Şimdi ise bedeni çürümeye başlayan yaşlı bir kadınım. Bütün bedenler çürüyor aslında. Diego'm. Eski bütün bedenler.
Bir tek senin cocuğunu doğurmak istedim.Ah,Diego'm...Bu paramparça rahmimden nefret ettim, bebeğimizi düşürünce, yırtıp atmak istedim rahmimi. Sana çocuk vermeyi beceremeyen bir uzvu taşımak yük geldi bana.
Dünyanın ne düşündüğü zerre umurumda değil. Bir sürtük, bir ressam ve kaybeden olarak doğdum. Ama kendimce mutluydum. Ne olduğumu anlamadın. Ben aşkım. Ben zevkim,özüm bir aptalım, alkoliğim sebatkârım. Ben;basitçe benim...
Ölümden korkmuyorum ama yaşamak da istiyorum. Fakat iş acı çekmeye geldiğinde, yok,acıya katlanamıyorum.