Her çocuğun babası kendi kahramanıdır. Bütün babalar çok güçlüdür, onlara hiçbir şey olmaz. Peki, siz bir gün o güçlü süper kahramanlara da bir şey olabileceğini öğrendiğinizde kaç yaşındaydınız?
Hayat zordu, dikenli yollardan ibaretti. Bazen bizi üzmek isteyenler bu dikenli yolları tercih ederlerdi. Bu yollardaki dikenleri bize batırmaktan çekinmezlerdi. Dikenlerin ilk hedefi bizim sevdiklerimiz olurdu. Böylelikle diken ilk kalbimize batmış olurdu. Kalbe batan diken zamanla insanı öldürürdü.
“Biz... Yani Efe'yle ben... Ne zaman biz olmuştuk? Hiçbir fikrim yoktu ama zaten aşk da böyle bir şey değil miydi? Aşk, bizi bir anda bulur ve kendine çekerdi. Aşk, bir anda kendine düşürürdü. İşte, ben de aşka Efe'nin ela gözleriyle düşmüştüm. Umarım son nefesime kadar da bu elalara bakardım...”