Acı, bir çocuğu kestirdi gözlerine,
Tanrı olmaz dese de uzandı küçük kalbine,
önce ince bir sızıydı,
Çocuk, her canı acıdığında kalbini tutmaya başladı.
Çilleri, gecelerin yıldız haritası oldu,
Ayı peşine takıp koştu,
önce acıyla tanıştı,
Hiç geçmez sandı,
Aşksa bir karın ağrısı olarak başladı
Ne şanslıydı, kader ondan yanaydı.
Kızın da yüzü, çillerle yamalıydı.
Tanrı zamanında acıya,
Acıysa kendinden daha büyük olduğu için aşka kızdı.
Oğlan o gece ayın peşine düştü,
Melek sıfatına bürünen bir faniyi aradı.
Acı kibrinde boğulurken,
Gördün mü dedi Tanrısı,
Seni de ben var ettim,
Onun acıyan kalbini de,
Seni gönderdim ki aşkın değerini anlasın,
Güneşi gönderdim ki ay hiç yalnız kalmasın.