Ama bir de melodi var. O sessizlikte, en derinlerden gelen bir ezgi... Belki de yıldızların birbirine fısıldadığı kadim bir şarkıdır bu. Belki de rüzgarın ağaç dallarını uykusuzca sallarken mırıldandığı bir ninni. Ne olduğunu tam bilemem ama her duyduğumda içimde bir şeyler değişir.
Bu melodi öyle sessizdir ki duyabilmek için yalnız kalman gerekir. Kalbinin atışını bile bastırıp, kulağını gecenin derinliklerine çevirmen gerekir. Bazen hüzünlüdür, bazen umut dolu. Ama her seferinde insana yaşadığını hissettirir.
Gecenin sessiz isyanı ve melodisi, aslında bir bütün. Birbirine karışan, ama asla birbirini bozmayan bir harmoni... Bu karanlıkta, bu huzursuz uyumda, ben bir sanatçı olarak var oluyorum. Çünkü biliyorum, en güzel eserler sessizlikten gelir
Efearslanbaş