Arife kılıç
@Efiram
Toprak üstünde duruyorum,yıldızlar tapsınlar bana diye.
118 okur puanı
Ocak 2024 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Kafadengi arkadaş arıyorum
Dört yıllık, tek ve biricik, mükemmel arkadaşımı kaybetmenin verdiği yalnızlıkla bu iletiyi yazıyorum. Bu iletiyi gören değerli hemcinslerimde aradığım özellikler varsa ve siz de benim gibi yalnızsanız, benimle arkadaş olmayı bir düşünün. Gerek bu iletiyi görerek düşünün, gerekse incelemelerimi okuduktan sonra “Bir profiline bakayım,” deyip bunu görürseniz yine düşünün.
Bu postu paylaşmamın sebebi gerçekten biçare olduğum için. Değerli eski dostum benim tek arkadaşımdı. Okuduğumuz kitapları A’sından Z’sine kadar inceler, birbirimizle paylaşırdık. Gerek karakterleri aşağılayarak gerek yücelterek uzun uzun konuşurduk. Şimdi onsuz olduğum için içim oldukça dolu. Aynı kitaplara tekrar tekrar söylenmeyi ve başka kitapların karakterlerini övmeyi çok özledim.
Birbirimizi “Şunu okuyalım, bunu okuyalım,” diye gazlayıp sonra alakasız kitaplar okumamızı da çok özlüyorum. İş çıkışı durakta otobüs beklerken, boş boş telefonda seninle konuşup 1000Kitap’tan kitaplara göz atarak “Bunu okuruz, şunu yaparız,” deyip okuma listemizi okunmayacak hâle getirmemizi fevkalade özlüyorum.
Benim için oldukça önemli bir insandı. Hayatımın büyük bir kısmını kapsıyordu. Bu iletiyi göremese bile bunları söylemek istedim; çünkü onunla yaptığım şeyleri gerçekten çok özlüyorum.
Her neyse… Yeni arkadaşıma gelecek olursak benimle birçok düşüncede ortak olmasını isterim. Dizisinden kitabına, filminden oyununa kadar benzer bir yerde buluşabilmeliyiz. Sürekli fikir ayrılığı yaşayabileceğim bir ilişki istemem.
Kasmayan biri olsun. İkide bir kendini benimle yarıştırmasın.
Kitap ayrımı yapmasın; belli bir kitleye ait olmasın. Özellikle bir kitap serisine fanatik derecede bağlı olmasını istemem.(Onlar biraz manyak oluyor)
Yaşı benimle aynı olsun. Küçük de olabilir, hiç sıkıntı yok. Memleketi, kütüğü batı
Çok tatlı, çok anlamlı bir kitaptı.
Her bir insanevladı hayatının bir noktasında “keşke”lerle baş başa kalıyor. Keşke şöyle bir hayatım olsaydı, keşke böyle davransaydım, keşke bu meslekten ilerlemeseydim… Okuyan “okumasaydım belki daha çok kazanırdım” der; okumayan da “keşke okusaydım” diye iç geçirir. Liste uzar, dallanır, budaklanır.
Aslında değişen tek şey şartlar değil, bakış açımızdır. İnsan, sahip olmadıklarını büyütürken elindekileri küçültür. Yağmur Mevsimi Pazarı tam da bu noktada durup şunu hatırlatıyor: Herkesin hayatında bir zorluk, bir acı var. Dışarıdan bakıldığında saklanmış, parlatılmış, kusursuz gibi görünebilir ama gerçekte hiçbir hayat yeterince mükemmel değil.
İnsanlar çoğu zaman yaralarını göstermez; nedeni de “düşmanlarım sevinmesin” diyedir :) Bu yüzden başkalarının hayatları bize olduğundan daha kolay, daha sorunsuz görünür.
Dediğim gibi, çok tatlı ve yormayan bir kitaptı.
Dokkaebilerin her birinin ayrı bir komikliği ve karakteri vardı. “Sıradaki dokkaebi acaba nasıl biri, tam olarak ne çalıyor, bizi nasıl karşılayacak?” diye heyecan duydum.
Son sahnelerde ise… Çok güzeldi. Sadece bunu söylüyorum çok güzeldi.
Issha da harika bir kediydi. (Tüm kediler harika.)
Ana karakterin yoldaşının bir hayvan olmasına bayılıyorum. Renk katıyor. Sanki önümdeymiş gibi sevesim geliyor bu minnakları.
Hayatta ne yapmaya karar verirsen ver, bazen pes edip bırakmak istemene neden olacak engellerle karşılaşacaksın. Ama yaptığın şeyden tamamen emin olduğun sürece sakın vazgeçme, tamam mı? Sana inanıyorum.
