Geleceksin Mila, biliyorum. Bu zifiri karanlığın içinde bulacaksın beni. Yorgun, aptal ve kalpsizce sürdürdüğüm, yıkılmayan kalelerin ablukasında bulacaksın. Savaşmaktan nasır tutmuş, suçsuz ve nice masum insanın kanıyla yıkanmış ellerimi tutacaksın. Gözlerimi kaçırırken senden, bütün bu oluşlardan! Gözlerinin gök maviliğine bakmamı isteyeceksin. Ellerini, artık koca bir boşluk ve hava kütlesiyle dolu olan göğsüme bastırıp, durmamı isteyeceksin benden. Bütün olanlara ve olacaklara son vermemi dileyeceksin. Biliyorum Mila, gördüklerinden utanç duyacak, duydukların için kulaklarını yerinden söküp atmaya çalışacaksın. Kızıla çalan gözlerinin beyazlarını öpmek isterdim, göğe çalan mavi göz bebeklerini.