İnsan,
Dünlere pişmanlıkla bakar,
Yarınları umutla bekler,
Bugünü ise boş yere heba eder.
Ben düşünürüm,
Ama ne düne dönebilirim,
Ne yarınımı kurtarabilirim,
Ne de bugünümü değerlendirebilirim.
Kelebekler,
Yarın öleceğini bilmeden,
Renk dolu kanatlarıyla,
Çiçekten çiçeğe konarlar.
Ben düşünürüm,
Gördüğüm o kelebek,
Yarın öleceğini bilse
Acaba yine mutlu olabilecek mi?