Elif

Elif
@Efuli18
“Kıyamet günü yaratıcıya anlamlı ve onurlu bir hikaye anlatabilmeliyim.”
Onda zaten çok “şahsilik” vardı, çok “kendi”ydi. Eserleri okuma tarzı bile kendisinindi: Kitabı önce toptan, sonra tenkit ederek okur, dördüncü okuyuşta intihaplarını yapardı: Az eseri çok okurdu.
Sayfa 42
Ne Kadar Kitap Kurdusun?
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖 40-70p: Hafif bağımlı 👀 80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Artık karar verdim: Bu adamın hayalimde uydurduğum aczlerine acımaktan vazgeçip tuhaf bir mahviyetle benden gizlediği kıymetlerinden istifadeye bakmak.
Sayfa 36
Bir de benim Akif'im var. Bu Akif hayatımın 33 senesidir. Bu 33 senede o, bir tek defa bayağı olmadı. Onun iç yüzüne baktığım vakit gökyüzüne, denize bakar gibi ferahlardım. Sonra onun 63 senelik hayatını öğrendim; bu ne berrak 63 senedir, siyah ve pis tek bir dakikası yoktur.
Sayfa 28
Hep on sekiz yaşın neticeleri: O yaşta insan dört dakikada alim, beş dakikada cahil olur.
Sayfa 22
Varoluş, Tanrı'ya konuk olmaktır. Bu dünya Tanrı'nın bizi ağırladığı ilk konukevidir. Sınayıp denediği bir ev. Yılda bir ay da, daha iç odalara, saraylara çağırır bizi Tanrı. "Bir pansiyoner olmaktan çık" der bize. "Biraz daha yakın ol." Tam yerleşiklik ve yerini bulmaysa, ölümden sonraki hayatta gerçekleşecektir.
Sayfa 117