Her ne kadar zorunlu göçe,insanların dramına ve yaşadıklarına üzülsem de beni kendi insanımızın yaşadıkları daha çok etkiledi açıkçası.Evlat kaybı,gözleri önünde ağaç katliamları,balık çiftliklerinin denizlere,canlılara verdiği zararlar,bunlar bizim topraklarımız değil miydi derken tek tek satılmaları..Tüm bunlarla çaresizce savaşmaya çalışmaları ve bir de gün sonunda size iş vereceğiz diye kandırılmaya çalışılmaları..Durup düşünürken şu sözler canlandı beynimde: “Son ırmak kuruduğunda, son ağaç yok olduğunda, son balık öldüğünde; beyaz adam paranın yenmeyen bir şey olduğunu anlayacak."