Dinin özü, insanın Allah ile kurduğu bağdır. Bu bağ, zamanın ve mekânın ötesine taşan; kültürden, gelenekten ve insan yorumundan bağımsız olarak doğrudan vahyin rehberliğinde şekillenen bir yolculuktur. Fakat tarih boyunca din; kimi zaman kültürlerle, kimi zaman yerel alışkanlıklarla, kimi
zaman da toplumsal beklentilerle iç içe geçerek asli sade yapısından uzaklaştırılmıştır.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Kur’ân’da Allah, peygamber olmayan kişilere de görev vermiştir.
Ve bu görevler:
• toplumu ıslah etmek,
• adalet sağlamak,
• hikmet öğretmek,
• kötülüğü ortadan kaldırmak,
• insanları doğruya yönlendirmek
gibi misyonlar içerir.
Kur’ân, “vahiy” kelimesinin peygamberlik dışı kullanımlarına başka örnekler de verir:
• Arıya vahiy: “Rabbin arıya vahyetti...” (Nahl 16/68), • Göklerin ve yerin vahyi: (Fussilet 41/12) • İlham: “Nefse fücur ve takvasını ilham eden...” (Şems 91/8)
Vahiy = sadece peygambere gelen iletişim değildir.
İlham = ilahi yönlendirme = vahyin başka bir çeşididir.
Bugün Müslüman birey, tarihsel kültürün gölgesinden çıkıp Kur’an’ın doğrudan rehberliğine döndüğünde daha sahici, daha özgür ve daha sağlam bir inanç inşa edebilir.
Korkuyla değil; bilinçle…
Zorlukla değil; kolaylıkla…
Taklit ile değil; düşünerek…
İnsanın dünyadaki yolculuğu, iki kutup arasında gerçekleşir: Bir yanda nefsin arzuları, diğer yanda ruhun yükselişi. Bir yanda geleneklerin gölgesi, diğer yanda vahyin ışığı. Bir yanda toplum baskısı, diğer yanda kalbin sesi.