Sanki kitap okuyan kimsesizlerdendi, bilirsiniz onlar delidir ama bunu hakkında konuşacak kimseyi bulamazlar, "oysa bir insanı en çok, en sevdiği kitabı anlatırken tanırdınız."
Benim gerçekten sevdiğim insanlar azdır, begendiklerim ise büsbütün az. Dünyayı görüp tanıdıkça hoşnutsuzluğum artıyor. İnsanların iç yüzünün nasil hiç göründüğü gibi çıkmadığını, iyi ya da akıllı gibi görülenlere bile nasıl hiç güven olmadığını her gün daha açıkça anlıyorum.