Charles da karısının sevmiş olduğu bu yüz önünde düşlere dalıyor,ondan birşeyler görür gibi oluyordu. Sihir gibi birşeydi bu. Bu adamın yerinde olmak isterdi.
Neden en iyi insanlar bile sanki hep başkalarından bir şeyler gizler, hep susar? Sözlerinin yel olup gitmeyeceğine emin olduğun zamanlarda bile neden yüreğinden geçenleri dosdoğru söylemezsin? Herkes olduğundan daha ketum görünüyor, sanki hemen dile getirirlerse duygularının zedeleneceğinden korkuyorlar..