Kitabı kısa süre içinde okudum. Akıcı bir uslubla yazılmış. O dönemde yaşananlar beni bir kere daha utandırdı. İnsanların yaşadıklarıkları ve kendilerini bir başına hissetmeleri gerçekten çok üzücü. Söylenecek çok şey var aslında. Umarım böyle katliamlar bir daha yeryüzünde yaşanmaz. Vicdanlı toplumların çoğalması ve din, dil, ırk yüzünden insanların hiç ölmemesi dileği ile...
Son günlerde bir duygu her karanlık çöküşünde gelip yakama yapışıyor. Onu yenmek için bir şeyler yapmak zorunda hissediyorum kendimi. Bazen korkum ve üzüntüm birbirine karışıyor. Sabrım, bütün korkularım, belirsizliklerim ve acılarım... Hepsi sanki bu duygu da bir araya gelmiş gibi. İşte o zaman aklıma sen geliyorsun, seni düşünüyorum. Özellikle de akşamın o ilk saatlerinde...