Elif
@Elef
memento mori
Eskişehir
Eskişehir, 31 Ekim
680 okur puanı
Kasım 2018 tarihinde katıldı
Reklam
“Aslında biz bu yaşamın güzel olduğunu düşünmüyorduk bile artık; o kadar alışmıştık ki, yaşayıp gidiyorduk işte.”
Bir kitapta okumuştum:
"Her şey yoluna girmeden önce en kötüsü olmak zorundadır."
Okudukça Stefan Zweig hayranı olmakk. Okuduğum her kitabı diğerinin bir tık üstüne çıkmayı başarıyor. Sanırım yazma tarzına alıştığımdan kendimi kitaba daha çok verebiliyorum. Okurken kendimi hikayede o kadar çok hissettim ki, bana korkularımı sorgulattı. En büyük korkun ne mesela? Korku bir insana neler yaptırabilir? Ya da sen korkun için neleri yapmayı göze alabilirsin? Biraz spoiler olabilir. Kitabın sonu beni çok şaşırttı. Fritz’e kızsam mı, Irene’e üzülsem mi ya da kime hak versem bilemedim. Düşündürücü bir sondu.
Reklam