“Mektuplarında kaderini değiştiremeyeceğini, yazgısına boyun eğdiğini yazan Van Gogh, kardeşiyle, doğayla, birkaç arkadaşıyla ve hayat kadınlarıyla yetineceğini dile getirir; ebedi sevgiyi ararken ebedi kederi bulduğuna inanır. Oysa gerçek düşüncesi hep şu olmuştur: “Sabah uyandığında yalnız olmamak, şafağın alacakaranlığında yanında sevecen bir yüz görmek dünyayı çok daha makbul bir yer kılıyor...”
“Modigliani’ nin eserlerinde dikkat çeken bir özellik de bazı figürlerin gözlerini boş resmetmeseydi. Ressam, ruhlarını göremediği kişilerin gözlerini boş bıraktığını söylüyordu...”